Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για την αξία του εθελοντισμού ο οποίος έχει δημιουργήσει μεγάλο ενδιαφέρον από το ευρύτερο αλλά και το πολιτικό κοινό τα τελευταία χρόνια. Σε πολλές χώρες έχουν πραγματοποιηθεί συζητήσεις πολιτικού επιπέδου με επίκεντρο τον τρόπο διατήρησης και ενθάρρυνσης του εθελοντισμού, και διάφορες κοινοβουλευτικές και κυβερνητικές επιτροπές έχουν μελετήσει τρόπους για την τόνωση των εθελοντικών δραστηριοτήτων μεταξύ διαφορετικών ομάδων όπως οι νέοι και οι ηλικιωμένοι, οι εργαζόμενοι γονείς και οι μετανάστες (Dekker and Halman, 2003). Στα Κυπριακά δρώμενα, πέρα απο τις διάφορες Εθελοντικές και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που ενεργούν σε αυτόν τον τομέα το Γραφείο Επίτροπου Εθελοντισμού και Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων έχει δημοσιεύσει το 2020 μεταξύ άλλων, το ‘Εγχειρίδιο για τους Εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης’ το οποίο αναλύει εκτενώς την αξία του εθελοντισμού, οφέλη αλλά και εμπόδια, δικαιώματα και υποχρεώσεις του εθελοντή, τα στάδια του σχεδιασμού δράσης και καινούργιες ιδέες για περαιτέρω ενέργειες κ.ο.κ (Διαθέσιμο στον υπερσύνδεσμο: http://www.schools.ac.cy/ethelontismos/encheiridio_ethelontismou.pdf ).
Τι είναι όμως ακριβώς ο εθελοντισμός; Αν δούμε τους ορισμούς του εθελοντισμού ή της εθελοντικής εργασίας σε όλο τον κόσμο, βρίσκουμε τρία ή τέσσερα κοινά στοιχεία: είναι μη δεσμευτικός; πραγματοποιείται (μεταξύ άλλων) προς όφελος άλλων; της κοινωνίας στο σύνολό της ή ενός συγκεκριμένου οργανισμού, είναι χωρίς αμοιβή και, κάπως λιγότερο συνηθισμένος, τέλος λαμβάνει χώρα συνήθως κάτω απο ένα οργανωμένο πλαίσιο (d. Dingle, 2001: 9; Govaart, van Daal, MullZ,&: Keesom, 2001: 16).
Να τονίσουμε εδώ πως, αν και για τους πλείστους ανθρώπους η έννοια του ‘εθελοντισμού’ είναι ταυτόσημη με τη βοήθεια προς άλλους χωρίς την προσδοκία χρηματικής ή άλλου είδους αμοιβής αυτό δε συνεπάγεται σε μηδαμινά οφέλη για τον/ην ίδιο/α εθελοντή/ τρια. Τουναντίον, ο εθελοντισμός έχει αποδειχθεί απο πληθώρα ερευνών ότι μπορεί να βοηθήσει αμφιδρόμως επωφελούμενο/ η αλλά και τον/ την εθελοντή/ τρια (Wilson and Musick, 1999).
Τα θετικά που αυτή η ανιδιοτελής προσφορά χρόνου και εργασίας για τη βελτίωσης της ζωής άλλων ανθρώπων μπορεί να επιφέρει σε νεαρές ηλικίες κυρίως, θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος απο εκπαιδευτικής σκοπιάς ότι υποβοηθούν στην καλλιέργεια (μέσα από άτυπες μορφές μάθησης συνήθως) ακόμη και των ανώτατων διεργασιών των τριών κύριων τομέων